عناب به عنوان یک گیاه دارویی و با خواص غذایی به صورت تازه و خشک مصرف می شود . شی جگن دانشمند چینی در قرن شانزده میلادی در کتاب داروهای گیاهی ذکر نموده که عناب در 2000 یال قبل مصرف دارویی داشته و در کشورهای شرق آسیا از میوه ،بذر،برگ،پوست و ریشه آن برای معالجه بیمای ها از جمله کاهش تب استفاده می شده است .

در هند : از میوه عناب به عنوان داروی لعاب دار و نرم کننده سینه و خونریزی استفاده می شود و برای تصفیه خون و کمک به هاضمه تجویز می شود . جوشانده ریشه درخت عناب را برای کاهش تب به کار می برند و گرد ریشه خشک آن را روی زخم ها و جراحت های کهنه می ریزند ،التیام بخش است . پوست درخت عناب دارویی برای قطع اسهال است .

در کره : از هسته آن به عنوان خواب آور و مخدر استفاده می شود .

در چین : از میوه عناب و مغز هسته آن استفاده دارویی می شود و نیز از برگ ،پوست ،چوب و ریشه آن نیز در مواردی استفاده می شود .در این کشور عناب به عنوان ضد سم در موارد مسمومیت های حاصله در اثر اکونیت و ژلنسیانا (هردو ازگیاهان خیلی سمی هستند )به کار میرود.